27 mar. 2017

Reunión do alumnado de 2º de ESO e PMAR

O vindeiro martes, 28 de marzo, xuntarémonos para falar de Kafka e a boneca viaxeira e A Pomba e o Degolado
Poderemos falar do parque que visitaba Eli  para xogar coa súa boneca e dese ao que foi Andrés para choupar baixo a chuvia ( aínda que fose en lugares ben distantes e en épocas diferentes).Ou comentaremos a paixón por escribir que recoñecemos en Kafka e na avoa de Andrés.O primeiro escribe cartas e , da segunda, o seu neto cre que se convertirá nunha nova Rosalía.Ou pode que meditemos sobre as paixóns dos protagonistas: Eli adoraba escoitar historias e Andrés os paxaros.
Dialogaremos do que queirades a partir das 11:15 horas."2ºA estará na Aula Multimedia e 2ºB e PMAR na Obradoiro.
Agardámosvos!!

23 mar. 2017

Teño medo da ignorancia que manifestan os que mandan

Lemos Cartas de inverno, así que falamos un pouco do autor e das súas obras; tamén doutras historias terroríficas: Drácula, Frankestein, O príncipe da brétema...
Hai anos, co propio Fernández Paz, que daquela dirixía un curso de escrita creativa, construímos un texto con todo o que nos gustaba. Hoxe fixemos o mesmo cos nos medos. A actividade consiste en repetir a estrutura sintáctica deste enunciado: Eu teño medo dos ruídos que se escoitan pola noite.
Así saíron mensaxes cheos de lirismo, de humor e, como non, terroríficos:
Teño medo dos ruídos que se escoitan pola noite, do futuro que me prepara o destino, das cadeas que te aferran ao pasado, das persoas que se levan unha parte de ti, do baleiro que se crea no meu ventre, dos amigos que contan mentiras, dos profesores que mandan moitos deberes, dos rapaces que dan patadas xogando ao fútbol, de que o Manolo medre, das serpes que son longas, dos homes que miran torto, de chorar e que non poida parar, das abellas que me provocan alerxia, da xente que ignora as cousas importantes , dos bosques que están escuros, das casas que están sen luz, das inxustizas que se manifestan a diario, das rosas que non abren os seus pétalos, do poder que teñen os cartos , da ignorancia que manifestan os que mandan.
   Aí van algúns dos medos do noso alumnado de terceiro de ESO. E vós, a que lle tedes medo?

21 mar. 2017

Non deixou a ninguén indiferente

Temos  compañeir@s @s que lles encantou  A conxura dos necios de John Kennedy Toole. Consideran que é unha obra " maxistral", "inxeniosa", con moita ironía e sarcasmo. (E aquí podiamos reproducir unha restra de cualificativos que adornarían a crítica). A outr@s non lles gustou nada porque o protagonista lles resultou noxento, repulsivo; a narración moi repetitiva e o listado de personaxes inadaptados é demasiado longa. "É unha novela excesiva", resumen.
Uns/unhas leron a novela completa , con máis  ou menos desgana, e outr@s deixárona nalgunha desas páxinas nas que quedaron "atascad@s" durante varios días , sen ser quen de avanzar.
O relato gorentou a quen nos dixo, por exemplo, que o final foi fantástico porque , entre outras cousas, conta como se fixo  xustiza para tod@s especialmente para Ignatius, o protagonista. Pero para outr@s ignatius é malvado, inmaduro, nugallán, fantasioso...vamos, unha mestura de Quixote e Sancho ( todo nun) que se cre o mesías que transformará o mundo no que vive.
Con todo, as persoas asistentes concordamos en que reflicte a vida norteamericana ,a fins dos anos 50 , cunha esperpéntica galería de personaxes a través dos cales fai unha caricatura social e política  da Nova Orleans daquela época.
A obra de  John Kennedy Toole levounos a outras que mencionamos como semellantes pola historia que conta ou por como o fai, así un compañeiro recomendounos ler   Wilt, de Tom Sharpe. Seguro que máis dun/dunha seguiremos o consello.

20 mar. 2017

Reunión do alumnado de 3º de ESO

O vindeiro  martes teremos a xuntanza de 3º de ESO nas Aulas Multimedia e Obradoiro.Coma sempre, será ás 11:15 h. 
Recibiremos a primavera e falaremos das cartas de inverno.
Agardámosvos!!

16 mar. 2017

A xente pode cambiar

Á pregunta de: gustouvos a novela? só un rapaz contestou con rotundidade e xustificou o por que ademais de  proporcionarnos a "ensinanza" que el quitou da lectura: cre que nos Centros de Menores  hai moita xente que está alí por razóns moi diversas e, aínda que fora xente que se meteu en problemas no seu día, en calquera momento pode cambiar. Concordamos plenamente o resto d@s asistentes.
Lemos a páxina na que a autora proporciona datos reais da delincuencia de menores que el@s conectaron deseguida coa charla do Programa Ktorce18 á que asistiran e na que lles falaron das condutas infractoras dos adolescentes e das consecuencias legais e responsabilidades dos menores infractores. Están ben informad@s.
O que non lles viña á mente era o crime real  no que a autora confesa que se baseou. Quédalles lonxe e non procuraron información.
Meténdonos máis  na lectura , lembramos que Éric, o protagonista masculino, nomea ás persoas máis importantes da súa vida e a nosa rapazada fixo o mesmo despois de pensalo unha miguiña.Para tod@s, agás unha rapaza que nomeou á súa avoa, as persoas máis importantes , quen van ser??? O pai e a nai!!! Cando lles pedimos que buscasen alguén fóra da familia. Non atoparon a ninguén. Son moi nov@s aínda!
A continuación mencionáronse os libros que len os personaxes dentro da novela e, citando a frase da bibliotecaria que nela aparece, dixeron os títulos daqueles libros que os "atraparon" a el@s. Hai bastante unanimidade por iso só se nombraron :La última jungla, La tumba de Aurora K, O enigma de Caronte, A ladroa de librosCartas de Inverno.
E chegou o momento de prever o que ocorrirá máis alá da historia contada. Pasados 5 anos... seguirán xuntos Éric e Xenia? Algúns creen que "si,claro!";  outr@s pensan que "deberían seguir xuntos despois de todo o que pasaron"; e , pola contra, algunhas persoas cren que  quizás o amor cambie porque unha relación por correo electrónico é ben diferente ao trato directo.
Antes de rematar a reunión informando da  lectura   escollida para o 24 de abril para conmemorar o Día do Libro nunha xuntanza conxunta de pais,nais, profesorado e alumnado que desexe asistir, escoitamos a canción de Nito Mestre titulada El fantasma de Canterville  que lle acae moi ben a esta historia narrada. 

15 mar. 2017

Reunión do profesorado

O vindeiro venres, xuntámonos para  conversar sobre A conxura dos necios  de  John Kennedy Toole porque nós non somos coma o protagonista  que di “Só me relaciono cos meus iguais, pero como non teño iguais non me relaciono con ninguén.”
Creo , polos comentarios que nos van chegando, que é unha novela que adoras ou detestas, así que ben sei que haberá moitos e saborosos comentarios sobre Ignatius Reilly e o mundo que o rodea.
Xa falaremos!!

10 mar. 2017

O "neno" deu que falar!

"Encantoume", "non me gustou nada", "é un libro para 1º de ESO", "gustoume moito"... foron algunhas das primeiras impresións dos pais, nais e amigas do club de lectura sobre  El niño en la cima de la montaña , de Jhon Boyne, na reunión do pasado mércores na Biblioteca do IES.
A cousa principiaba ben! En serio! Encontro moi estimulante que @s lector@s teñamos opinións diferentes sobre o mesmo libro, é moi enriquecedor  porque nos permite conversar e manifestar diferentes argumentos de modo que tod@s temos algo que dicir. O que non ocorrería se estivésemos completamente de acordo .
Logo xa foron matizando as súas cualificacións do comezo.
Independentemente de que a historia nos gustara máis ou menos, de que nos convencera ou non o final, de que  creamos que finalmente Pierrot  se redimise ou non trala confesión dos seus actos ao escritor amigo, maioritariamente conviñemos en que é un libro fácil de ler protagonizado por un rapaz manipulable, fascinado polo Führer, magnetizado polo poder dos "cachorros "nazis,   aillado do resto do mundo e impasible ante o horror que acontece ( e que ás veces el mesmo provoca).
Debatemos sobre a importancia do ambiente na educación das persoas ( non só d@s nen@s) e da posibilidade de rectificación e emenda de todo  ser humano. (Porque tod@s temos dereito a equivocarnos).E profundizamos  en certos momentos da historia para analizalos con precición, mesmo buscando ás páxinas nos que se narraban os feitos. 
Houbo unha compañeira que nos explicou a súa teoría interpretativa relacionada con Pierrot/ Peter Fisher  quen renega do seu amigo xudeu  Anshel, ao xeito que fixo Pedro con Xesús na Biblia.E mesmo o nome do protagonista en francés, levou a algunha persoa ata os silenciosos  "mimos".
Charlamos de moitas máis cousas das que non facemos  mención porque isto tampouco ten que ser un "un acta".E case ao final ,unha das nais recomendounos ler La casa del propósito, tamén de Jhon Boyne ( porque xa tod@s leran El niño del pijama de rayas).
Acabamos a reunión  , coma sempre, co préstamo de libros @s asistentes . Levaron os recomendados para a vindeira reunión e outros porque "necesitan " ler. Estas adiccións non son perigosas!

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Justin Bieber, Gold Price in India